Tanklarda depolanan dizel yakıt, su ve uygun çevresel koşullar bulunduğunda bazen mikrobiyal büyümeyi destekleyebilir.

Bu, sıradan toz veya metal döküntülerinden farklı bir kirlilik mekanizması oluşturur.

Su ve Yakıt Bir Arayüz Oluşturur

Mikrobiyal aktivite genellikle su ve yakıtın buluştuğu alanlarda gelişir.

Kirlilik şu şekilde görünebilir:

• çamur;
• koyu renkli malzeme;
• filtre tıkanıklığı;
• olağandışı tank birikintileri.

Filtreler Genellikle İlk Kanıtı Gösterir

Tekrarlayan filtre tıkanıklığı, ilk bakım belirtilerinden biri olabilir.

Altta yatan tank koşulları tedavi edilmeden filtrelerin değiştirilmesi, tekrarlayan kısıtlamalara yol açabilir.

Enjeksiyon Sistemi Etkileri Genellikle Dolaylıdır

Mikrobiyal kirlilik şunlara katkıda bulunabilir:

• kısıtlı yakıt beslemesi;
• kararsız besleme basıncı;
• kirlenmiş hassas bileşenler.

Sonuçta ortaya çıkan belirtiler pompa veya enjektör sorunlarına benzeyebilir.

Depolama Ortamını Araştırın

Sistem düzeyinde bir inceleme şunları içerebilir:

Tank Durumu → Su Varlığı → Yakıt Örneği → Filtre Durumu → Besleme Basıncı

Tedavi, uygun yakıt yönetimi prosedürlerini izlemelidir.

Sonuç

Mikrobiyal kirlilik öncelikle bir yakıt depolama ve temizlik sorunudur.

Enjektörler üzerindeki etkisi genellikle yukarıdan başlar, bu nedenle tank ve filtreleme koşulları birlikte araştırılmalıdır.