Ένας Εκσκαφέας Λειτουργεί Κανονικά Χωρίς Υδραυλική Ζήτηση αλλά Καπνίζει και Χάνει Ταχύτητα Κατά τη Διάρκεια Συνδυασμένων Λειτουργιών: Ένα Εργαστήριο Εξοπλισμού στη Γουινέα Χρησιμοποιεί Δεδομένα Υδραυλικής Πίεσης, Φορτίου Κινητήρα και Έγχυσης για τον Εντοπισμό Συνεχούς Υδραυλικής Υπερφόρτωσης

Ένα Σύμπτωμα, Δύο Πιθανά Συστήματα

Ένας εκσκαφέας που εργαζόταν σε ένα κατασκευαστικό έργο στη Γουινέα ξεκίνησε κανονικά, λειτούργησε ομαλά στο ρελαντί και ανταποκρίθηκε καλά όταν αυξήθηκε η ταχύτητα του κινητήρα χωρίς υδραυλική απαίτηση. Το πρόβλημα εμφανίστηκε όταν ο χειριστής συνδύασε τις λειτουργίες της μπούμας, του βραχίονα και της περιστροφής.

Η ταχύτητα του κινητήρα έπεσε απότομα και ο μαύρος καπνός αυξήθηκε.

Επειδή ο μαύρος καπνός και η απώλεια ισχύος συνδέονται συνήθως με υπερβολική παροχή καυσίμου ή κακή ατομοποίηση των εγχυτήρων, οι εγχυτήρες έγιναν τα πρώτα ύποπτα εξαρτήματα.

Ωστόσο, το συνεργείο παρατήρησε μια σημαντική λεπτομέρεια: ο κινητήρας συμπεριφερόταν κανονικά όποτε το υδραυλικό σύστημα δεν ήταν υπό βαρύ φορτίο.

Αυτό μετατόπισε την περίπτωση προς την αντιστοίχιση φορτίου κινητήρα-υδραυλικού.

Δημιουργία Πίνακα Συμπτωμάτων

Αντί να αφαιρέσουν αμέσως τους εγχυτήρες ντίζελ, η ομάδα της Γουινέας αναπαρήγαγε μεμονωμένες λειτουργίες του μηχανήματος ξεχωριστά.

Η λειτουργία της μπούμας παρήγαγε μέτριο φορτίο κινητήρα. Η λειτουργία περιστροφής από μόνη της ήταν αποδεκτή. Η κίνηση από μόνη της παρέμεινε επίσης εντός ενός κανονικού μοτίβου λειτουργίας.

Το ισχυρότερο πρόβλημα εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια συνδυασμένων υδραυλικών εντολών.

Οι τεχνικοί κατέγραψαν την ταχύτητα του κινητήρα, την εντολή ποσότητας καυσίμου, την πίεση της ράμπας και την πίεση του υδραυλικού συστήματος κατά τη διάρκεια κάθε τρόπου λειτουργίας.

Εμφανίστηκε ένα σαφές μοτίβο: η υδραυλική απαίτηση παρέμεινε ασυνήθιστα υψηλή ακόμη και αφού μια λειτουργία θα έπρεπε να έχει μειώσει την απαίτηση πίεσής της.

Το Σύστημα Έγχυσης Ανταποκρινόταν στο Φορτίο

Τα δεδομένα της ECU έδειξαν ότι η εντολή καυσίμου αυξήθηκε καθώς έπεφτε η ταχύτητα του κινητήρα.

Αυτή ήταν μια σημαντική διάκριση.

Ο κινητήρας ντίζελ δεν παρήγαγε απαραίτητα υπερβολικό καύσιμο χωρίς λόγο· προσπαθούσε να ανταποκριθεί σε ένα μηχανικό φορτίο που συνέχιζε να αυξάνεται.

Η πραγματική πίεση της ράμπας παρέμεινε συγκριτικά κοντά στον στόχο της, και δεν υπήρχαν ισχυρές ενδείξεις συγκεκριμένου κυλίνδρου που να υποδεικνύουν έναν εγχυτήρα.

Ο Μαύρος Καπνός Χρειαζόταν Πλαίσιο

Ο μαύρος καπνός αρχικά φάνηκε να υποστηρίζει μια διάγνωση υπερβολικής τροφοδοσίας.

Στον εκσκαφέα της Γουινέας, ωστόσο, η εντολή καυσίμου αυξήθηκε επειδή το υδραυλικό σύστημα επέβαλε υπερβολική ροπή στον κινητήρα.

Ο καπνός ήταν επομένως μέρος της αντίδρασης του κινητήρα στην υπερφόρτωση, όχι επαρκής απόδειξη ότι οι εγχυτήρες υπερ-παρείχαν ανεξάρτητα.

Ο Έλεγχος Υδραυλικής Πίεσης Προσδιόρισε την Κατεύθυνση

Η ομάδα σέρβις μέτρησε την κύρια υδραυλική πίεση κατά τη διάρκεια μεμονωμένων και συνδυασμένων κινήσεων.

Η συμπεριφορά της πίεσης έδειξε ότι μια λειτουργία ελέγχου δεν εκφορτιζόταν όπως αναμενόταν.

Η έρευνα κινήθηκε προς το σύστημα υδραυλικού ελέγχου, συμπεριλαμβανομένης της απόκρισης των βαλβίδων, του ελέγχου της αντλίας και της συμπεριφοράς ανίχνευσης φορτίου, όπου εφαρμόζεται στο σχεδιασμό του μηχανήματος.

Το ακριβές ελαττωματικό εξάρτημα απαιτούσε υδραυλικό έλεγχο ειδικό για το μηχάνημα, αλλά η σημαντική διαγνωστική απόφαση είχε ήδη ληφθεί: το σύστημα καυσίμου του κινητήρα δεν ήταν η κύρια πηγή του φορτίου.

Ο Κύκλος Εργασίας της Γουινέας Ήταν Απαραίτητος για την Αναπαραγωγή του Ελαττώματος

Στο εργοτάξιο, ο εκσκαφέας εκτελούσε τακτικά γρήγορες συνδυασμένες κινήσεις κατά τη φόρτωση υλικού. Ένας έλεγχος στο συνεργείο που περιλάμβανε μόνο ρελαντί και ελεύθερη επιτάχυνση δεν μπορούσε να αναπαράγει την καταγγελία του χειριστή.

Μετά τις υδραυλικές διορθωτικές εργασίες, η ομάδα της Γουινέας έλεγξε ξανά το μηχάνημα χρησιμοποιώντας τις ίδιες συνδυασμένες λειτουργίες.

Η σταθερότητα της ταχύτητας του κινητήρα, ο καπνός και η υδραυλική απόκριση συγκρίθηκαν με τα προηγούμενα δεδομένα.

Τεχνικό Συμπέρασμα

Αυτή η περίπτωση καταδεικνύει γιατί η απαίτηση υδραυλικής ισχύος πρέπει να διαχωρίζεται από την ικανότητα παροχής καυσίμου ντίζελ όταν τα κατασκευαστικά μηχανήματα χάνουν ταχύτητα υπό συνδυασμένες λειτουργίες.

Οι εγχυτήρες ελέγχουν την καύση, αλλά δεν καθορίζουν πόση υδραυλική αντίσταση πρέπει να ξεπεράσει ο κινητήρας.

Για τα συνεργεία εξοπλισμού της Γουινέας, η αντιστοίχιση της υδραυλικής πίεσης με το φορτίο του κινητήρα και τα δεδομένα έγχυσης παρέχει μια πληρέστερη διαγνωστική εικόνα.

Όταν ένας κινητήρας ντίζελ λειτουργεί σωστά χωρίς υδραυλική απαίτηση, το σύστημα παραγωγής φορτίου του μηχανήματος αξίζει την ίδια προσοχή με το σύστημα καυσίμου πριν αφαιρεθούν οι εγχυτήρες.